Wpisz login i hasło, następnie kliknij zaloguj się.

Kliknij zarejestruj się by założyć konto na doop.pl




Interviews
Forum
Ateliers
Articles
Our artists
Events
Publication

Chodnik - Szyb - W starym ogrodzie coś się pojawiło Senny las 2 - Tancerka -  - Akt -
Obrazy - OK. Lecz Galeria popsuta !!!
Yes,it is a pity we can not view our pictures here...
Shocking collection of body parts. Hey, too bad we can...

Art gallery, paintings, sculpulture, free archive for every one.

Outstanding
Painting and Graphick
Stained glass
Sculpture
Other
PC Graphick
 
Inform about news:
 
 
Art Gallery - paintings, sculpulture.

Art Gallery promote
young artist. Give
no limited access to
put your paintings,
sculpulture in
our website.
We give you
free website aswell.
www.
YourName.doop.com
 
STANISłAW WYSPIAńSKI
 
Z cyklu slawini artysci: (Data: 2009-07-08 11:13:44)

Stanisław Wyspiański – spóźniony człowiek renesansu.

Renesans był czasem, który wydał na świat wielu artystów wszechstronnie uzdolnionych, potrafiących godzić ze sobą różne dziedziny życia czy nauki. Mimo, że minął on o wiele wcześniej, niż Stanisław Wyspiański przyszedł na świat, to bez wątpienia można uznać artystę za ducha renesansowego – jego wielość zainteresowań, nie tylko malarskich, ale również związanych z literaturą czy teatrem, nie powodowała wbrew pozorom przeciętności dokonań, ale zachwycała jego fanów i wzbudzała podziw w przeciwnikach.


Stanisław Wyspiański przychodzi na świat 15. stycznia 1869 roku w Krakowie, niecały rok po ślubie rodziców Franciszka Wyspiańskiego oraz Marii Rogowskiej. Niewiele ponad miesiąc później, bo 7. lutego, dochodzi do jego chrzcin. Młody Wyspiański od początku jest nastawiany na kontakt i pracę ze sztuką – jego ojciec jest wszak sławnym rzeźbiarzem i fotografikiem, mającym kontakt między innymi z Janem Matejką. Kiedy Stanisław ma dwa latka, rodzi się jego brat Tadeusz.

W roku 1873 Wyspiańscy przeprowadzają się z ulicy Krupniczej, z domu rodziców Marii, gdzie dotąd mieszkali, na ulicę Kanoniczną – tutaj Franciszek Wyspiański urządza swoją pracownię (dom przy Kanonicznej jest jednym z trzech domów w Polsce zwanych ,,Domem Długosza” – tutaj Długosz mieszkał w XV wieku; pozostałe dwa domy mieszczą się w Sandomierzu i Wiślicy i zostały zbudowane dzięki fundacji mistrza). Niestety, po dwóch latach spokojnego życia umiera młodszy brat Stanisława, a w rok później, w sierpniu, również jego matka. W tym czasie Stanisław uczy się już w Szkole Ćwiczeń przy Seminarium Nauczycielskim Męskim w Krakowie, gdzie do 1879 roku zdobywa takich przyjaciół, jak Stanisław Estreicher czy Henryk Opieński. W roku 1879 Stanisław kończy naukę w Szkole Ćwiczeń i przenosi się do Gimnazjum św. Anny – szkoła ta istnieje po dziś dzień.

Gorzej jednak dzieje się w osieroconej rodzinie przyszłego artysty - po śmierci żony, Franciszek nie daje sobie rady z wychowaniem syna – oddaje go więc pod opiekę do siostry zmarłej małżonki, Joanny Stankiewiczowej oraz jej męża, Kazimierza – ma to miejsce w 1880 roku. Stanisław jest traktowany przez wujostwo jak ich własne dziecko, ma też coraz większy kontakt ze sławami świata artystycznego, bowiem dom wujostwa przy ulicy Kopernika jest uważany za jeden z bardziej kulturalnych, gdzie bywa m.in. Jan Matejko.


Nauka w Gimnazjum św. Anny, a także dobrze dobrane towarzystwo doskonale rozwijają talenty i ambicje Stanisława Wyspiańskiego – w 1882 roku zakłada on z kolegami kółko dramatyczne, zaś rok później wykonuje pierwszy portret kolegi, Jana Gwoździa – portret ten jest początkiem jego kariery jako malarza, bowiem swoim wykonaniem zwraca uwagę sław krakowskiego świata artystycznego. W tym roku rozpoczynają się przeprowadzki Wyspiańskiego z wujostwem, tym razem do domu na ulicy Zacisze, gdzie artysta ma idealny widok na Planty – fakt ten znalazł odwzorowanie w późniejszych dziełach.

W roku 1884 Wyspiański poznaje Lucjana Rydla i za jego namową trafia jako wolny słuchacz do Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie, jednocześnie kontynuując naukę w Gimnazjum św. Anny i przygotowując się do pierwszej improwizacji na scenie dramatycznej.


Rok 1887 jest rokiem, kiedy Wyspiański kończy swoją edukację szkolną egzaminami i decyduje się wstąpić jako student na oddział rysunku w szkole, gdzie dotąd był słuchaczem. Decyduje o tym również pochlebna opinia wyrażona przez Jana Matejkę po obejrzeniu rysunków autorstwa Wyspiańskiego, które były owocem wyprawy do Galicji Wschodniej. Jednocześnie artysta decyduje się zmierzyć z filozofią, nad którą studia podejmuje na Uniwersytecie Jagiellońskim. Talent Wyspiańskiego oraz jego zapał do pracy zostały szybko dostrzeżone przez odpowiednie osoby – w 1888 roku zostaje on przeniesiony do innego oddziału szkoły w dowód uznania jego pracy, zaś latem wędruje na kielecczyznę w roli rysownika.

Na przełomie lat 90. XIX wieku Wyspiański rozpoczyna swoją karierę artysty malarza. W 1889 praca Stanisława zostaje odznaczona stypendium prezydenta miasta, kontynuuje on też rozwój swojej kariery na deskach teatru. Jan Matejko, który od dawna przewija się przez życie Wyspiańskiego, proponuje mu współpracę przy tworzeniu polichromii Kościoła Mariackiego w Krakowie, którą to propozycję młody artysta przyjmuje. Nad polichromią tą będzie pracował do 1891 roku, w między czasie wyjeżdżając poza granice kraju. W tym czasie artysta otrzymuje również stypendium krajowe, zaś w 1892 rzadko przyznawane stypendium im. Jana Matejki. Lata 1892 – 1894 to czas, kiedy Wyspiański dużo podróżuje, tworząc obrazy oraz szkice polichromii – między innymi do Francji czy Lwowa z projektami witraży.

W 1895 roku Stanisław przeprowadza się z wujostwem do domu przy ulicy Westerplatte, gdzie jednak mieszka tylko kilka miesięcy – po niespodziewanej śmierci wuja przeprowadza się z wdową, Joanną Stankiewicz, do domu przy Poselskiej. W tym czasie Wyspiański ma własną pracownię, gdzie pracuje nad witrażami do Kościoła św. Krzyża oraz kościoła Franciszkanów. W między czasie odbywa służbę wojskową w rezerwie.

W 1898 roku artysta wynajmuje pokój przy Placu Mariackim, który wykorzystuje jako swoją pracownię – jest zameldowany bowiem u swojej przyszłej żony, Teofilii Spytko, z którą ślub bierze w 1900 roku – w tym samym roku jego przyjaciel, Lucjan Rydel, poślubia Jadwigę Mikołajczykówną, których wesele jest inspiracją literacką dla artysty.


Dotychczasowe życie Wyspiańskiego jest skupione nie tylko na malarstwie, ale również na literaturze. W roku 1891 przeprowadza się z rodziną do domu przy ulicy Krowoderskiej, który wynajął za nagrodę z Akademii Umiejętności, w tym roku umiera również jego ojciec, Franciszek.

W 1902 roku Wyspiański otrzymuje stanowisko docenta na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie – rozpoczynają się wtedy problemy zdrowotne artysty, który w roku 1905 rezygnuje ze stanowiska. Ostatnie lata życia artysty to skupienie przede wszystkim na rozwoju literackim oraz obrazy, głównie autoportrety. W 1906 przenosi się on do własnego domu, kupionego za kolejną nagrodę, jednak nie mieszka tam długo – w 1907 roku umiera w prywatnej lecznicy przy ulicy Siemiradzkiego.

Wyspiański zmarł 28. listopada 1907 roku, zaś 2. grudnia, po kilkudniowym okresie wystawienia trumny w krypcie kościoła Pijarów, odbywa się pogrzeb w Kościele Mariackim.

Rok 2007 został uznany przez sławy świata artystycznego rokiem Wyspiańskiego.

 

TU MOZNA DODAC COS OD SIEBIE  KLIKNIJ

 
Startuj DOOP.PL | Dodaj do ulubionych | Poleć nas znajomym | Kontakt | Regulamin | Pomoc
Wszystkie prawa zastrzeżone przez doop.pl©